Posts Tagged ‘róże’

I purpurowy pada śnieg

na powiek biel i gwiazd bezsenność

jak zimą śmiech zmarzniętych warg

jak latem kwiat wpatrzony w ciemność

 

wyblakłych płatków drobny kształt

wciśnięty w kąt zmęczonych myśli

i kroki słów – słowa na wiatr

rzucone w sen ten co się wyśnił

 

czułość zraniona chłodem  rąk

i wciąż daleko do przystani

gdy purpurowy pada śnieg

gdy ogień dusze nasze pali

 

nie daj mi uciec zimą w cień

gdzie kończy się nasz koniec świata

wtul moje płatki w rąk swych dźwięk

nie daj mi zwiędnąć w środku lata…

 

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

 

 

Tysiące kwiatów układasz na pościeli

w usypiającym blasku nagich świec

w zapachu światła bieli i czerwieni

na koniec świata chciałbyś za nią biec

 

a ja wpół kroku pomiędzy nią a tobą

rozdzieram ciszę bukietem złotych gwiazd

jej kroki śledzisz tajemną krętą drogą

dopinasz skrzydła duszom uśpionych miast

 

biegniesz jak wiatr po moich marzeń łąkach

tak delikatny jak dotyk mgielnych chmur

błękit mej skóry na róż różowych pąkach

po między nią a tobą dźwięków sznur

 

a ja wciśnięta w najbielszy kąt poduszki

przymykam oczy marząc by jeszcze raz

jak pod dotykiem czarodziejskiej różdżki

za rękę złapać upływający czas

 

tysięce kwiatów układasz na pościeli

muzyką róż mój sen jak skrzypek gra

w walcu rumieniec serca onieśmielił –

na końcu świata z nią… ona to ja…

 

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2016]

 

Read Full Post »