Posts Tagged ‘poezja’

 

Oleandry

na płotach kwitną przygodą

cytrynowe sady złote jak włosy syreny

i cykad śpiew wśród drzew

 

moja Italia

 

[poezja, foto © Malgosia Kobylinski, 2017]

 

 

Read Full Post »

zostać

cząstką żyjącej Europy

w powietrzu które zdumiewa się

gwarem miast

piękniem

wypełniona przestrzeń pomiędzy

morzem a morzem

 

zostać

wpisana w kartki historii

słowem i obrazem

muzyką Paganini

pędzlem Monneta

nad brzegiem lazurowej wody

kolorowa jak kredki

pachnąca lawendą

ja

20170717_193457.jpg

 

 

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

 

Wsparta o gwiazdy

blednę zgoła

(nikt w blasku gwiazd nie zdoła błyszczeć)

oczarowanie do okoła

marzeń najgłębszych milion ziszczeń

opuszczam oczy

noc pod stopą

(tęsknota znów się bawi ze mną)

pogrąża błękit w czerń i złoto

nie odchodź – zostań w gwiazdach ze mną

[Poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

 

Read Full Post »

 

Szukam twoich oczu

twój śmiech  jak dzwonków dźwięk

dźwięk przebudzenia

 

jeszcze nie czas na dowidzenia

w kącikach ciszy wiatr rozwinął skrzydła

jak ptak który wiosną powraca

 

na pocałunek ostatni

będzie czas (nie teraz) jeszcze ci opowiem

jeszcze ci zaśpiewam

 

szukam twoich oczu

twój śmiech jak dzwonków dźwięk

dźwięk przebudzenia

 

 

 

[Poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

 

A ja się płatkami otwieram na wiosnę

i liści świeżością wtulam w wiotkie drzewa

i czekam

bezpieczna

na ptaków beztroskę

na wiatr co w obłokach jak słowik zaśpiewa

gedc0798 (1).jpg

A ty zapatrzony w me różane serce

(jak gdyby nie było innych na tej ziemi)

pachniesz

bzem i nadzieją

(najszczerszą pod słońcem)

na taniec po łące w uściskach promieni

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

Zostań – jeszcze nie jest za późno

 

w rękawach moich snów

zagrzebany

szukasz wrażeń niewinnie

szalony

jak wiatr który w przelocie

zdmuchnął

drzemiące w ciszy świece i

się zdumiewa

 

Zostań – jeszcze nie jest za późno

 

by marzyć

nasze twarze w obłokach

gwiazd

jak szczęście w tłumie

zgłodniałe

zauważenia – nie daleko nam

do siebie

ty niebo ja morze

w przypływie

 

dwa błękitne nienasycenia

 

 

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

Mijamy się – my

cienie niespełnionej miłości

z twarzami przyprószonymi słońcem choć noc

ile jeszcze łez spadnie by zmyć ślad nas

ze szklanej powierzchni jeziora

w którym spotkaliśmy się po raz pierwszy

zakochani w tańcu szafirowych kropel i gwiazd

woda w butach

ciągle zwalnia nasz bieg

jak to się stało że z tamtych chwil

pozostał jedynie dzwięk splatanych słów

i mgielna koronka wspomień na oczach i tak zamknętych

mijamy się – my

nieprzypadkowi

niepodzielni

nietuzinkowi

bohaterowie opowieści o niespełnieniu

ślepi na świat

chorzy na miłość

młodzi jak świt

starzy jak czas

gotowi by

opuścić ster

i

zginąć

[poezja © Malgosia Kobylinski, 2017]

Read Full Post »

Older Posts »